فرق روکش یا تاج دندان در ایمپلنت به روش سنتی و روش دیجیتال چیست؟

امروزه برای داشتن یک آشپرخانه زیبا و کاربردی ، می توانید با مراجعه به طراحان داخلی ، طرح نهایی آشپرخانه تان را ببینید و در صورتیکه از طرح خوشتان آمده باشد آن را اجرا کنید.طرح پیشنهادی با توجه به اینکه به صورت دیجیتالی در نرم افزار های طراحی پیاده شده است از دقت بسیار بالایی برخوردار است و پس از اجرا، کار از ظرافت قابل قبولی برخوردار است.  پیش از این ، نجار با پنل های بزرگ چوبی به منزل شما می آمد و با اندازه گیری های نه چندان دقیقکابینت آشپرخانه شما را تعبیه میکرد. در این بین احتمالا درها کاملا یک اندازه نبود و در کل دقت و ظرافت ساخت پایین بود.

در درمان ایمپلنت هم ، روکش یا تاج ایمپلنتمشابه درهای کابینت آشپرخانه شما، تنها قسمتی از ایمپلنت است که قابل مشاهده است وماحصل نهایی کار دنداپزشک شماست. در طراحی و ساخت روکش عوامل متعددی دخیل است ، فارغ از مهارت و تجربه متخصص پروتز  در طراحی روکش ، مواردی از جمله، زاویه ای که ایمپلنت در مسیر آن قرار گرفته، فاصله ایمپلنت از دندان های مجاور و مقابل  و … در میزان زیبایی و کارآمدی روکش نهایی تاثیر زیادی دارد.

از آنجاییکه که روکش ایمپلنت تاثیر بسزایی در زیبایی لبخند و دندان ها دارد، متخصصین پروتز یا پروستودنتیست ها با دقت بسیار بالایی تاج ایمپلنت را طراحی میکنند.

در روش سنتی عمدتا از روش پایین به بالا یعنی اول جراحی و بعد ساخت روکش استفاده میشود به این معنی کهابتدا قسمت ریشه ایمپلنت(فیکسچر) در دندان قرار میگیرد و سپس پروتز و قسمت بالایی آن ساخته می شود، در این حالت امکان خطای طراحی بالا میرود زیرا با توجه به وجود خطاهای ایمپلنت گذاری در این روش ، خصوصا خطای زاویه ای ، احتمال  اینکه روکش نهایی زیبایی مورد نظر را داشته باشد کم می شود.

ولی در ایمپلنت گذاری به روش دیجیتال، از روش بالا به پایین (Up to Down) و طبق استانداردهای ایمپلنتولوژی ، ابتدا در نرم افزار طراحی ایمپلنت، روکش طراحی شده و بر اساس آن جای ایمپلنت در استخوان فک پیش بینی می شود.

با توجه به اینکه ایمپلنت در بهترین وضعیت خود نسبت به روکش نهایی قرار میگیرد، متخصص پروتز می تواند تاج ایمپلنت  را طوری طراحی کند تا علاوه بر زیبایی ، از نظر کارآیی نیز مانند یک دندان برای شماکار کند.

اشتراک گذاری :