درمان ایمپلنت و نکاتی که باید مدنظر داشته باشیم

روش درمان ایمپلنت به دو دسته تقسیم می‌شود: روش سنتی و روش دیجیتال

تصور کنید تا فقط چند دهه قبل در صف های طولانی بانک منتظر نوبت برای پرداخت قبوض خود بودید. برای تایپ چند خط باید از دستگاه تایپ استفاده میکردید. برای صحبت با عزیزانتان ساعت ها در صف تلفخانه ها منتظر می بودید. وقتی عازم سفر می شدید، با استفاده از نقشه های کاغذی باید راه خود را پیدا میکردید.

ولی در چند سال اخیر با ظهور گوشی های هوشمند و لمسی می توانید قبض خود را در عرض چند ثانیه پرداخت کنید. با استفاده از اپ های ارتباطی با عزیزانتان در هر نقطه ای از دنیا ارتباط تصویری بر قرار میکنید. برای سفر های درون شهری و برون شهری در کمترین زمان با استفاده ازمسیرهایی اپ گوشی همراهتان پیشنهاد میدهد به مقصد می رسید.

دنیای دیجیتال در جوانب کوچک و بزرگ زندگی بشر رخنه کرده است و امکاناتی برای ما فراهم کرده که تصوری برای عدم وجود آن نداریم.با وارد شدن دنیای دیجیتال به رشته های دندانپزشکی و پزشکی ، در چندین سال اخیر در درمان ایمپلنت انقلاب بزرگی به نام ” ایمپلنت دیجیتال”  اتفاق افتاده است.

اما ایمپلنت دیجیتال چه تفاوتی با ایمپلنت سنتی دارد؟ اصلا چرا به علم دیجیتال برای درمان ایمپلنت نیاز پیدا شد؟

در درمان ایمپلنت به روش سنتی دغدغه ها و مشکلاتی وجود دارد که هم گریبانگیر متخصص است هم بیمار .

  1. دقت و زاویه وارد شدن ایمپلنت به استخوان:

در درمان سنتی ایمپلنت ، متخصص با بررسی اسکن استخوان بیمار با علم و تجربه ای که در سال ها اندوخته است، محل وارد کردن ایمپلنت را مشخص میکند و در روز جراحی با برش لثه و بعضا استخوان، ایمپلنت را در استخوان فک قرار می دهند. حتی متبحرترین و حاذق ترین ایمپلنتولوژیست های دنیا ، درصدی از خطا در عمل های جراحی ایمپلنت دارند و قرار گیری ایمپلنت در بهترین زاویه یکی از چالش هایی است که با آن مواجه هستند.

با ظهور ایمپلنت دیجیتال ، حتی متخصصینی که به تازگی وارد تخصص ایمپلنت شده اند، نیز با کمترین خطای زاویه ای و با بیشترین دقت قادر هستند تا ایمپلنت را در بهترین موقعیت قرار دهند. در نتیجه با انجام ایمپلنت دیجیتال آسیب به عصب و سینوس و بافت های آناتومیکی به کمترین حد خود می رسد.

  1. دفعات مراجعه به مطب:

در روش دیجیتال برخلاف روش سنتی ، دفعات مراجعه از حدود ۱۰ بار به ۴ بار کاهش پیدا کرده است ، که علاوه بر راحتی و صرفه جویی در وقت ، هزینه رفت و آمد بیمار را بسیار کاهش می دهد.

  1. کاهش زمان جراحی:

بیمار در روز جراحی با روش دیجیتال در کمتر از یک ساعت ایمپلنت خود را دریافت میکند. زمان کوتاه علاوه بر کاهش زمان باز ماندن دهان، باعث افزایش تمرکز جراح حین عمل می شود و نتایج بهتری به همراه دارد.

 

  1. راحتی حین جراحی ، با حداقل درد و حداقل خونریزی:

درمان ایمپلنت به روش سنتی یکی از دردناک ترین عمل های جراحی دندانپزشکی است. چراکه در روز جراحی با برش زدن لثه و در مواقعی برش استخوان، خونریزی زیادی اتفاق می افتد و پس از جراحی بیمار با حجمی از بخیه به خانه بازمی گردد که مراقبت های ویژه خود را میطلبد. دلیل این برش ها این است که جراح دیدی نسبت به بافت نرم اطراف استخوان فک ندارد و با مراجعه به اسکن استخوان تنها اطلاعات بافت سخت را در اختیار دارد و ناگزیر است تا برای دیدن سطح زیرین لثه، برش زده و آن را باز کند . اگر چه در ایمپلنت دیجیتال با توجه به اینکه هم اطلاعات بافت لثه و هم بافت استخوانی در نرم افزار در اختیار جراح است، دیگر نیازی به برش حین جراحی وجود ندارد و تنها با پانچ لثه در قسمت ورود ایمپلنت سوراخ بسیار کوچکی روی بافت نرم ایجاد می شود . پس از اتمام جراحی نیازی به بخیه نیست و بیمار بدون تورم و درد ناشی از بخیه بلافاصله به زندگی روزمره بازمی گردد و میتواند به راحتی غذا بخورد.

همچنین حین جراحی زمان استفاد از دستگاه مکش یا ساکشن  به کمترین حد خود میرسد و در نتیجه صدا و لرزش آن باعث برهم زدن آرامش بیمار و جراح نمی شود.

  1. زیبایی ودریافت دندان کامل بلافاصله پس از جراحی:

یکی از مزیت های اصلی روش ایمپلنت دیجیتال نسبت به روش سنتی ، تحویل روکش موقت بلافاصله پس از جراحی می باشد. به طوریکه بیمار تا زمان دریافت روکش دائم، از یک دندان کامل برخوردار است و زیبایی دندان خود را باز میابد.

  1. سرعت بهبود:

در روش ایمپلنت دیجیتال به دلیل عدم برش لثه و استخوان، روند بهبود بیمار به سرعت طی می شود و ایمپلنت در کمترین زمان با استخوان پیوند میخورد و جای دندان از دست رفته را پر میکند.